donderdag 24 april 2008

Journalist of activist?





De afgelopen weken stonden geheel in het teken van de verkiezingen en de crisis in Zimbabwe. Op 29 maart ging de bevolking van Zimbabwe naar de stembus maar Mugabe weigert nog steeds de uitslag bekend te maken. Ondertussen zijn er steeds meer berichten van politiek geweld en dwaalt er een Chinees schip vol munitie voor Zimbabwe voor de kust van Zuid Afrika.

Miljoenen mensen zijn het land inmiddels ontvlucht, en vele daarvan verblijven onder erbarmelijke omstandigheden in het buurland Zuid Afrika. Maar volgens de Zuid Afrikaanse president Mbeki is er ‘geen crisis’ in Zimbabwe. Een ongelofelijke uitspraak voor een president van een land dat direct de gevolgen van het vreselijke regime van Mugabe ondervindt. Tijd voor actie! Er is wel degelijk een crisis in Zimbabwe!

Samen met twee andere organisaties (PASSOP en TAC) besluiten we een grote demonstratie te organiseren. Nadat we toestemming hebben gekregen van de gemeente om op donderdag voor het International Convention Centre te demonstreren gaan we aan de slag. We bedenken slogans, schilderen spandoeken, schrijven een petitie, maken pamfletten en laten de hele wereld weten dat ze op donderdag 17 april de straat op moeten uit solidariteit met de mensen in Zimbabwe.

Het zijn korte nachten en lange dagen, maar het was het allemaal waard. Er komen meer dan 200 mensen, we overhandigen onze petitie aan de chairperson van de IPU en er verschijnen artikelen in de kranten en items op de tv-journaals.

Maar, het verhaal krijgt nog een staartje. Na de demonstratie wordt Braam (een blanke Zimbabwaanse jongen van de organisatie PASSOP) opgepakt. Hij brengt zes uur door in de gevangenis. De volgende dag ga ik voor morele support (of eigenlijk ben ik gewoon nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren) met hem mee naar de rechtbank. Na vier uur wachten krijgt hij een telefoontje van zijn advocaat. “They dropped the charges.” Niet zo gek, want hij was ook zonder reden opgepakt. Braam haalt zijn schouders op. “Het is al de vierde keer dat dit gebeurt”, verklaart hij. “I am white, I don’t speak Afrikaans and I fight for the rights of black people. They don’t like it.” We verlaten de rechtbank en besluiten een zaak aan te spannen tegen de Zuid Afrikaanse politie. Op naar een advocaat..

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve Ri,

Volgens mij ben je een 'activistische journalist' wat ook helemaal klopt met hoe ik je ken. Super om te lezen dat je zo 'je ding' kan doen in Afrika!

Veel liefs,
Peet

Anoniem zei

Lieve Rianne!

Stoer hoor!
Ben trots op mijn nichtje!

Groetjes,
Ilse

Anoniem zei

He Rianne,
Ik was benieuwd naar je avonturen in Zuid Afrika en heb zo je blog gevonden. Heel goed om te lezen allemaal. Herkenbaar ook. Alle narigheid die op je afkomt, maar ook het goede Afrikaansen leven: feesten in de township. Ik blijf je verhalen volgen.
Groetjes Elske (van P&W en van die masterclass Journalistiek in Afrika toen je je wens uitsprak naar Afrika te gaan!)

Anoniem zei

Lieve Ri,

super meis! heb je net aan de phone gehad, maar toch nog even je blog gelezen :) Geniet en blijf je verbazen!

Liefs Doom