vrijdag 28 maart 2008

My African what?!!??

Elke dag verschillende Zuid Afrikaanse kranten lezen in vermoeiend, deprimerend en vooral angstaanjagend. Je leest over bijna niets anders dan moord, doodslag, verkrachtingen (volgens de cijfers is Zuid Afrika de ‘rape capital of the world’: elke 26 seconden wordt er een vrouw verkracht), corruptie, berovingen, kindermisbruik, racisme, armoede, AIDS en ga zo nog maar even door. Zelfs als je besluit om een dagje de kranten over te slaan, ontkom je niet aan de meest vreselijke verhalen. Een praatje met de gemiddelde Zuid Afrikaan mondt altijd uit in waarschuwingen en een laatste update over wie, waar was beroofd. Het vertellen van horrorverhalen lijkt wel de nationale hobby. Vooral als vrouw word je extra gewaarschuwd: op elke hoek loert een verkrachter of dief, loop ’s avonds vooral niet alleen over straat én neem snel een vriend want dan ben je een stuk veiliger.

Een bezoekje aan de townships is, volgens veel Zuid Afrikanen, helemaal uit den boze. ‘Too dangerous.’ Als ik ze vervolgens vraag of ze er zelf weleens geweest zijn, is het antwoord meestal ontkennend. Maar na al deze verhalen werd ik alleen maar nieuwsgieriger naar dit gedeelte van Kaapstad…

,,You are a real African townshipgirl”, zegt Neo tegen mij. Ik ben bij Mzolis, een feest in de Township Guguletu. Neo, een jongen die ik in de kroeg in Longstreet heb ontmoet, was zo aardig om Jorrit en mij het uitgaansleven in de Townships te tonen. We zijn de enige blanken in een grote dansende en feestende massa. ,,Why?”, vraag ik. ,,You have a big ass”, zegt hij lachend. Jorrit begint keihard te lachen en ik kijk Neo verbaasd aan. (what??!!*!) Als Neo mijn verontwaardigde gezicht ziet begint hij te lachen en verklaart hij: ,,That is a compliment in Africa.” Ja, ja, vooruit dan maar..

Ik besluit even naar de WC te gaan om daar op adem te komen. Terwijl ik me door de menigte wurm pakt een grote man mijn gezicht vast. ,,You, white girl, you must be lost”, zegt hij met grote ogen. “No, just enjoying the party”, antwoord ik. Het feest is geweldig: we schudden veel handen, drinken het lokale bier, eten schapenmaag (gaterver) en ik beweeg ‘my african ass’ op de beat van de muziek. Het feest is voor iedereen: er wordt geflirt, gedansd, kinderen lopen swingend tussen de menigte en baby’s krijgen de borst.

Ik geniet, kijk mijn ogen uit, en kan niet geloven dat de meeste blanke Zuid Afrikanen hier nog nooit geweest zijn. Ze weten niet wat ze missen. Watch your ass.. maar vooral: SHAKE IT!

3 reacties:

Anoniem zei

Geweldig verhaal... Helemaal 'Rianne'! Hehehe... En leuk weer een verhaaltje op je blog.
-X- Lies

Peet zei

Hey lieve Ri! Leuk dat je weer even wat laat horen. Uiteraard lees ik het wel een beetje met een dubbel gevoel... Echt weer wat voor jou om alle waarschuwingen in de wind te slaan, maar zo ontdek je wel hoe de waarheid in elkaar steekt en ik denk dat ik niet direct de persoon ben die jouw 'living on the edge'-houding mag veroordelen, haha! Plaats je ook snel een keer een berichtje over de 'gewone' dingen: hoe je huisje bevalt, of je leuke buren hebt, of je al vrienden hebt gemaakt, hoe het op je werk gaat? Ben heel benieuwd hoe het met je gaat!

Veel liefs en xxx
Peet

Anoniem zei

Chick wat schrijf je toch lekker! Heb weer met veel plezier je berichtje gelezen. Maar goed, daar ben je ook een topjournaliste voor natuurlijk!
Zo te horen ben je enorm aan het genieten, hartstikke goed! Maar geen gezeur over je billen ja?!?! Afrikanen hebben gelijk, having a big ass IS een goeie zaak! ;) Ik ga de mijne ook maar weer eens shaken.
Spreek je snel!
xx kurs